ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ
အသံမေပးဘာမေပးနဲ႔
စစ္ခ်ီေတးေတြနဲ႔
ေလာကထဲေရာက္လာတယ္ .......
လူမွန္းမသိခင္ကတည္းက
အေဖရဲ႕စစ္သားမာန္ေအာက္မွာ
က်ေနာ္ ...... မကလန္ရဲခဲ့ဘူး ။
အသက္(၆)ႏွစ္
၈၈ .... မွာ
ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕အသိ
ဒီမိုကေရစီမရွိ ......
လူ႕အခြင့္အေရးမရွိ ......
ဘာ ...... ခံယူခ်က္မွလည္းမရွိ
ေသနတ္ေတြကို
ေၾကာက္တတ္တာပဲရွိတယ္။
အဲဒီတုန္းက ......
က်ေနာ့္ေခါင္းက
ခြပ္ေဒါင္းေခါင္းစည္းေလးကို
အေဖဆြဲၿဖဲခဲ့တယ္။
အေဖတို႔စစ္သားေတြဟာ
အဲဒီလိုပါပဲဗ်ာ ......
ေက်ာင္းသားေတြ ..... ျပည္သူေတြ
တႏိုင္ငံလံုးရဲ႕အသဲကိုခြဲ
တိုင္းျပည္ကို ငရဲထဲဆြဲခ်တယ္။
အဲဒီတုန္းက
အိပ္ယာေခါင္းရင္းမွာ
ဂ်ီသရီးကိုက်ည္ထိုးၿပီး
အၿမဲလို .... အဆင္သင့္ေထာင္ထားတယ္။
ဘယ္သူေတြက ေသာင္းက်န္းသူလဲလို႔
က်ေနာ္ေမးတတ္ခဲ့ရင္ေကာင္းမွာပဲ
အခုေတာ့ ......
က်ေနာ္နဲ႔ အေဖနဲ႔ၾကားမွာ
မျပယ္ႏိုင္တဲ့ ျမဴေတြဖံုးခဲ့သလို
အစိမ္းေရာင္မွန္သမွ် မုန္းတတ္လာတယ္။
No comments:
Post a Comment